تذکرات شفاهی نماینده لاهیجان و سیاهکل در صحن علنی مجلس : افزایش قیمت گاز باعث نگرانی مردم شده / بحران آب کشاورزی در سال آینده قطعی است

شهردار بندرکیاشهر خبر داد؛ ۱۶ پروژه شهری همزمان با دهه فجر رونمایی و بهره‌برداری می‌شود

مدیرکل هواشناسی گیلان خبر داد؛ احتمال گسترش آتش سوزی در جنگل های گیلان/ پایان هفته برفی

طعنه روزنامه «اطلاعات» به رئیسی: مردم، دولت «گریه‌کن» نیاز ندارند، دولتی می‌خواهند که تدبیر کند / اگر کشور در «بحران» نیست، حکایت «کالابرگ» چیست؟

با بدهی بالغ بر ۵ میلیارد ریال؛ ۳۶ زندانی در بندرانزلی آزاد شدند

شهر لاهیجان آماده استقبال از دهه مبارک فجر است

بروز اختلال در مسیر فیبر نوری؛ اینترنت در ساری، قائمشهر و نکا قطع شد

مرور برخی مواضع خارجی پس از حمله مسلحانه امروز واکنش‌ها نسبت به حمله به سفارت آذربایجان چه بود؟

انتقاد شدید «کیهان» از «سخنان فتنه‌انگیزانه هر هفته» مولوی عبدالحمید

قالیباف ؛ آماده واکنش متقابل هستیم/اروپا مسیر خود را از مخالفان توافق جدا کند/غربی‌ها خوب فکر کنند

شایع‌ترین علائم سیاتیک/ روش هایی که برای درمان باید یاد گرفت

ایمن‌آبادی،نماینده ادوار مجلس: این دولت، فقط «تعطیل‌ کردن» بلد است/ مدیران نخبه را به بهانه بانیان وضع موجود، «خانه‌نشین» کرده‌اند

کد خبر: 19396 | تاریخ انتشار: 22:10:43 - سه‌شنبه 4 اکتبر 2022 | بدون نظر | پرینت این مطلب پرینت این مطلب |

روزنامه اطلاعات خطاب به مسئولان: حرف های دانشجویان را شنیدید؟؛ پس چرا نمایندگان مجلس در اوهام خود غوطه ورند؟

آن زمان که مشفقانه و دردمندانه و آینده‌نگرانه التماس می‌کردیم، که تریبون‌های آخر هفته را، به خصوص در بلاد خودمختارخوانده، پژواکی نسازید برای رودررو قراردادن مردم با یکدیگر؛ ولو به بهانه‌ی حجاب؛ کاش امروز را می‌دیدند و می‌شنیدند.

کاشف خبر ، روزنامه اطلاعات در بخشی از سرمقاله امروز خود خطاب به مسئولان نوشت: اعتماد به نفس‌های کاذب از سوی کرسی‌نشینان در تقنین و اجرا و میدان‌داران انتظامات، همچنان در را بر پاشنه‌های سابق می‌چرخاند و نمی‌دانیم دیگر چه باید بشود تا کمی در کلیشه‌های همیشگیِ اظهارات و تحلیل‌های خود تجدید نظری کنند؟
در میان کارشناسان زبده‌ی انتظامی و امنیتی، تردید ندارم که متخصصان روان‌شناسی هم حضور دارند؛… و اما آیا این روان‌شناسانِ اجتماعی از یک اصل بدیهی به نام «همدلی» در درس‌های خوانده‌شان چیزی به خاطر ندارند!؟

آیا خانواده‌ی آن مرحومه (مهسا امینی)، همدلی آرامش‌بخشی را چشید؟ آیا جوانان و دانشجویان و طیف وسیع دیگری از اصناف شهروندان، ریشه‌ی اعتراضاتشان بازشنوایی شد؟ آیا اغتشاش‌گران آشوب‌ساز و تخریب‌گر، در پس چهاردهه تجربه‌ی کنترل و مقابله با آن‌ها، این بار این‌قدر پرتعدادند، که باید اینترنت و کسب و کار مردم و این‌ میزان نیرو را هزینه‌ی آن‌ها کرد؟ و آیا اصولاً یک اعتراض مدنی را باید تا بدان‌پایه رادیکالیزه کرد، که معترض واقعی از آشوبگر هدفمند قابل تمیز نباشد؟

آیا نمایندگان مجلس در چنین موقعیتی، باید همچنان در اوهام خود غوطه خورند و شعارهای ژورنالیستی سر دهند؟ -اگر دست کم به میان موکلان خود نمی‌روند و با آنان همدلی و بازشنوایی نمی‌کنند-.

یک سؤال بیش از هر زمان دیگری جانگزا شده‌ است؛ از بس بی‌پاسخ مانده:
صدای دلسوزان به قوام و یکپارچگی و آینده‌ی پایدار این کشور چه زمانی باید شنیده شود؟

آن زمان که مشفقانه و دردمندانه و آینده‌نگرانه التماس می‌کردیم، که تریبون‌های آخر هفته را، به خصوص در بلاد خودمختارخوانده، پژواکی نسازید برای رودررو قراردادن مردم با یکدیگر؛ ولو به بهانه‌ی حجاب؛ کاش امروز را می‌دیدند و می‌شنیدند.

چندی پیش شکواییه‌ای تنظیم شد از سوی جمعی، که خود را طلاب حوزه‌ی قم می‌خواندند؛ مبنی بر شکایت از چند خانم هنرپیشه؛ بدین مضمون، که فرم پوشش آن‌ها، این‌ها را به تحریک و تحرّک (!) انداخته.

هرچند آن شکایت به دلیل محتوای سبُکش از سوی قوه‌ی قضا به چیزی انگاشته نشد، اما آیا من هم امروز حق دارم که به دستگاه قضا شکایت برم علیه کسانی که در طول زمان با گفتار و کردارشان زمینه‌هایی را فراهم‌کردند، که امروز اعضای چادری خانواده‌ی من در جامعه به خوف و هراس افتاده‌اند؟- همان اعضایی که از پیش از سال پنجاه‌وهفت چادر به سر داشته‌اند-.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین اخبار